Over mij
Ik ben geboren in mei 1961 en bracht het merendeel van mijn jeugdjaren door in Heiloo. Begin jaren tachtig verhuisde ik naar Amsterdam en daar woon ik nog altijd met veel plezier. Ik houd van de stad en al zijn mogelijkheden. Fotograferen doe ik echter vooral buiten de stad. De natuur is mijn favoriete onderwerp.
|
Fotografie
Na mijn afstuderen aan de sociale academie rolde ik in 1985 bij het ANP binnen, waar ik een schat aan totaal andere werkervaring opdeed: ik was er bijna 10 jaar lang fotoredacteur en de laatste jaren deed ik pr & communicatie. Eerst op corporate niveau en daarna voor verschillende fotoprojecten binnen het ANP. Foto’s kijken deed ik beroepsmatig al heel wat jaren voordat ik er achter kwam dat ik ze zelf ook kon maken.
|
Dieren
Van dieren heb ik altijd gehouden, op een onberedeneerbare, intuïtieve manier.
In mijn jaren als fotoredacteur is het meerdere malen voorgekomen dat ik met stille ontzetting foto’s naar de kranten stuurde van varkens en kippen in grote grijpers. Dan was er in de intensieve veehouderij weer een of andere epidemie uitgebroken en moest er ‘geruimd’ worden.
In het voorjaar van 2004 las ik Koos van Zomerens boek De Levende Have, een modern bestiarium. Het boek is een bundeling van de stukken die Van Zomeren in NRC Handelsblad schreef over hoe dieren leven in een land vol mensen. Wilde dieren, maar ook dieren die door de mens gehouden worden, zoals in de bio-industrie.
Van Zomeren constateert dat er veel slordigheid en onverschilligheid zit in onze omgang met dieren, die zelf geen betere behandeling kunnen afdwingen.
|
Weblog
Die zomer kocht ik mijn eerste digitale camera en legde ik contact met een aantal biologische boeren die Van Zomeren in zijn boek beschrijft. Ik sprak met die boeren over hun werk, over hun dieren, over de verbinding tussen boer en burger. Ik maakte er, met hun toestemming, foto’s van de dieren die op hun boerderij leefden. Ik opende een weblog, plaatste mijn foto’s erop en beschreef wat ik als doorgewinterd stadsmens aan het leren was over de herkomst van ons dagelijkse voedsel. Ik wilde niet de gruwelen laten zien in de bio-industrie, maar de nadruk leggen op andere, diervriendelijker manieren om voedsel te produceren.
|
Koosje
Zo kwam ik ook op de biologisch-dynamische Klaverhoeve terecht, waar ik in augustus 2004 een vaarskalfje adopteerde. Ik noemde haar Koosje, naar Koos van Zomeren. Koosje leeft inmiddels niet meer; ze stierf eind 2009 in de wei, temidden van de andere koeien. Tijdens haar leven heb ik van Koos en haar nakomelingen talloze foto’s gemaakt die op deze site terug te vinden zijn.
|
De magie van koeien
Gaandeweg ontdekte ik dat koeien mij op een bijzondere manier raken. Van alle landbouwhuisdieren zijn koeien mij het meest dierbaar. Ze zijn nieuwsgierig, intelligent en onverklaarbaar rustbrengend. Ik houd ervan om urenlang tussen een koppel koeien door te brengen, als het ware in de kudde opgenomen te worden. Het gemaal van hun kaken, het opboeren tijdens het herkauwen, de geur van afgegraasd gras. Hun nieuwsgierigheid, de grote natte neus snuivend in mijn richting geheven. Hun ogen glanzend, groot en bruin, met lange sierlijke wimpers. Als ik heel dichtbij ze sta komt hun lange tong tastend tevoorschijn, alsof ze willen proeven wie ik ben. Eindeloos fotogeniek.
|
Toepassingen
De foto’s die ik bij de diverse boeren maakte werden van lieverlee ook door hen gebruikt: voor hun eigen websites, voor foldermateriaal, et cetera. Op mijn weblog werden bezoekers geraakt door mijn foto’s. Er begonnen bestellingen binnen te komen, mensen bleken mijn foto’s voor allerlei doeleinden te willen gebruiken.
|
Ontwikkeling
Intussen stond mijn ontwikkeling niet stil. Mijn fotografie ging er op vooruit, ik investeerde in steeds betere apparatuur en verbreedde mijn terrein. Ik zocht mijn onderwerpen niet langer alleen op de boerderij, maar ook in de vrije natuur. Dit alles heeft geresulteerd in de eigenhandige bouw van deze website en een diepgekoesterde passie voor natuurfotografie.
|
