sneeuwpret 2
Oké, de winter trekt zich razendsnel terug en ik heb nog een paar sneeuwfoto’s liggen. Nog maar een week geleden was dit, bijna niet te geloven.
Het was leuk spelen met ijs en sneeuw voor de hut. Ik had een rietstengel in een hoopje sneeuw op het ijs vastgezet. Daarop gingen de meesjes even zitten voor ze op het voer doken. Deze pimpel poseerde wel heel mooi hier.
Het is misschien maar een doodgewone en wat statische foto van een roodborst. Maar ik vind hem zelf zo mooi, zacht en subtiel.
Tot slot een koolmees die bijna uit zijn jasje waait. Er stond een venijnige oostenwind, snijdend koud.
geplaatst op 19 februari 2012 door franka, in de rubriek vogels
kruiend ijs
U P D A T E:
ik bood deze foto ook bij een externe site aan (Nederpix) en kreeg daar veel commentaren op de voorste ijsschotsen die afbreuk zouden doen aan de compositie. Daarom heb ik een nieuwe, aangesneden versie gemaakt, die ik hieronder zet. Hij wordt er inderdaad beter van vind ik. Altijd leuk om wat te leren. Ik heb het contrast ook wat verder opgevoerd, zodat de foto er ineens heel anders uitziet.
Nee, dit is niet de noordpool, maar een stukje IJsselmeer ter hoogte van de Houtribsluizen. Een paar jaar geleden maakte ik een serie foto’s van kruiend ijs bij het Paard van Marken, omdat er in die winter een stevige oostenwind stond. Nu komt de wind uit west-noordwest en bewegen de ijsschotsen zich de andere kant van het IJsselmeer op.
Toen ik in de journaals van de afgelopen dagen hoorde spreken van kruiend ijs, begon het bij mij te kriebelen. Gisteren zou het vrij aardig weer zijn met een beetje zon en vandaag zou het de hele dag regenen. Ik zou inmiddels moeten weten dat fotoplannen maken op basis van het weerbericht bleek een hachelijke zaak is. Toen ik bij het kruiende ijs stond was het zwaar bewolkt en viel er een druilerig motregentje en vandaag, jullie raden het al, schijnt de zon. Nou ja, de twee bovenste foto’s tonen dus als zwart-wit materiaal omdat er nauwelijks contrast was tussen lucht en landschap en er bovendien weinig licht was. Toch vind ik het wel wat hebben, dat onherbergzame.
Deze laatste foto maakte ik bij de vuurtoren in Urk, waar toen net een aarzelend zonnetje door het wolkendek brak. Ik vond het contrast tussen de warmgekleurde hemel en het blauwe ijs wel leuk, dus die twee elementen heb ik in Photoshop nog eens versterkt.
geplaatst op 17 februari 2012 door franka, in de rubriek landschappen, varia
sneeuwral
baardmannen
Een baardmannetje in het riet. Het gaat hier om een vast paartje, waarvan het vrouwtje altijd vooraan komt foerageren en dit mannetje wat meer in de dekking blijft. Daarmee blijft het voor mij een uitdaging het mannetje een beetje vrij in beeld te krijgen.
geplaatst op 9 februari 2012 door franka, in de rubriek geen categorie, vogels
dramatiek
Halsreikend heb ik er naar uitgekeken, naar echt winterweer, maar nu het zover is wil het me maar niet goed lukken beelden te maken die ik mijn hoofd heb. Meer dan ooit word ik getroffen door het besef hoe massaal er onder deze omstandigheden buiten gestorven wordt. Vandaag werd het zelfs overdag niet warmer dan -10 graden. Op de schaarse plekken waar nog open water is zie je talloze vogels die van water afhankelijk zijn samenklonteren. Het schaarse eten dat ze daar vinden wordt ze onmiddellijk door de anderen uit de mond gegrist. Misschien moet het toch maar een beetje minder koud worden…
geplaatst op 7 februari 2012 door franka, in de rubriek varia
sneeuwpret 1
De schuilhut stond al geruime tijd onder water, vanwege de vele regenval eerder deze winter.
Nu ligt er dus een ijsvloer, waar ik gisteren zo’n 4 uur op gelegen heb. Dik ingepakt natuurlijk en bovenop een stuk zeildoek,
maar het bleef toch wel wat ijzig.
IJs en sneeuw trekken altijd onweerstaanbaar aan mij en mijn camera, de winterse omstandigheden bieden zulke fijne decors.
Ook al zijn de fotomodellen maar doodordinaire meesjes, het blijft een uitdaging om steeds weer een andere setting voor ze te verzinnen.
Ik heb voer achter de sneeuwhoopjes gelegd, waar de mezen het kwamen oppikken.
Altijd alert, alle kanten opkijkend tijden het eten, zelfs de lucht wordt niet vergeten.
En als er iemand in de buurt van jouw hapje komt maak je je heel groot en boos.
geplaatst op 5 februari 2012 door franka, in de rubriek vogels
goudplevier
klapekster
Ik krijg de klapeksterfoto’s nog steeds niet cadeau. Van de week tot 2 x toe een enorme afstand gereden voor dit intrigerende roofvogeltje, omdat dit specifieke beestje dicht bij de auto te fotograferen was. Niet dus, althans niet als ik er honderden kilometers voor afleg.
Alle foto’s zijn gemaakt in een stukje ruigte, gelegen in een diepe kom tussen een snelweg en een afrit daarvan. De afstand tussen mij en de vogel varieerde van 22 tot ruim 50 meter.
Intussen ging de klapekster gewoon zijn gang: jagen, muizen vangen en opprikken, eten, braakballen uitspugen, enz.
De laatste foto is helemaal aan het eind van de dag, toen de vogel eindelijk iets dichter bij de auto ging zitten. Nog altijd op 22 meter afstand, maar inmiddels telde ik mijn zegeningen…
geplaatst op 25 januari 2012 door franka, in de rubriek vogels
aalscholvers
Als door de wind het meer onrustig is en je ligt heel laag, dan is een klein beetje golfslag voldoende om dit soort effecten te krijgen.
Deze aalscholver is zojuist vanuit het water op een paaltje gesprongen om de vleugels te laten drogen.
geplaatst op 22 januari 2012 door franka, in de rubriek vogels
visjes
Gisterochtend in de krakende vrieskou dubbelgevouwen gelegen in de hoop dat de nonnen voor mijn lens een visje zouden vangen. En dat deden ze, alleen wel op behoorlijke afstand (25-30 meter). Beide foto’s zijn dan ook aanzienlijke crops. Aan het water kun je zien dat er tussen het vangen van het eerste en tweede visje een windje was opgestoken.
geplaatst op 18 januari 2012 door franka, in de rubriek vogels