nestje bouwen
Als het mannetje weer bij zijn parter is teruggekeerd draagt hij het nestmateriaal over.
Daarna wordt er gezamenlijk aan het nest gebouwd.
Hetgeen er liefdevol en behoedzaam aan toe gaat.
geplaatst op 18 mei 2012 door franka, in de rubriek vogels
boeketje
De mannetjes Jan van Gent vlogen steeds weg om nestmateriaal te halen. De ingevlogen materialen varieerden van stukjes visnet tot plukjes zeewier of gras en alles wat ze maar konden vinden.
Al snel hoorde ik om mij heen praten over ‘boeketjes’ die de mannelijke Jan van Gent naar zijn vrouwelijke partner bracht. Dat vond ik wel een leuke term.
Man komt thuis met een boeketje voor zijn vrouw. Wordt vervolgd.
geplaatst op 17 mei 2012 door franka, in de rubriek vogels
zeekoeten
Op Helgoland broeden tienduizenden zeevogels op de steile klif die uit zee oprijst.
Ook zeekoeten zijn daar talrijk aanwezig. Ik zag ze voor het eerst in mijn leven en was meteen verliefd.
Wat een prachtig, sierlijk vogeltje!
Ik lees over het leven van zeekoeten en leer dat ze hun hele leven op zee doorbrengen. Alleen om te broeden komen ze aan land, waar ze op steile kliffen in grote kolonies dicht op elkaar gaan zitten om hun ei tegen rovers te beschermen. Ze leggen maar één enkel ei, dat peervormig is zodat het niet wegrolt maar in een kringetje ronddraait.
Drie weken na het uitkomen van het ei springt het jong, nog voor het kan vliegen, onder begeleiding van de vader in zee. Ik hoorde dat op Helgoland in die periode vrijwilligers beneden de jongen opvangen die verkeerd terecht komen. Heerlijk, zulke verhalen.
Ik toon hier een (uitgeselecteerde) reeks zeekoetenfoto’s die ik in drie dagen heb gemaakt, op verschillende tijdstippen en onder verschillende weersomstandigheden. De eerste twee maakte ik ‘s ochtends vroeg met een mooi ochtendzonnetje. De zee is mooi egaal blauw van kleur omdat het vloed is.
De drie hierboven tonen een baltsachtig ritueel, ik nam ze terwijl ik ‘s avonds in mijn eentje op de klif stond. Een heel bijzondere ervaring op zo’n drukbezochte plek! Helaas was de zon achter de wolken verdwenen. De donkere vlekken in de zee zijn zandbankjes en zeewieren, het was op dat moment eb. Het mannetje (ik denk althans dat dat het mannetje is) is van de ‘bebrilde’ soort, met een fijne witte tekening rond de ogen en langs de slapen.
Dit vond ik een komisch moment. Je staat een enkele zeekoet te fotograferen en ineens
duikt er nog een zeekoetenkopje op. Ze zijn nooit ver weg.
Bij de tweede foto heb ik het kopje weggepoetst. Het verdween net niet achter de rand van
de rots en daardoor vond ik het een storende zwarte vlek worden.
Een zeekoetentrio, ik vond het net ballet. Zo gracieus als deze vogels zijn!
Hier de laatste twee foto’s van dit reeksje van tien.
Voordeel van zo’n marathonblogje is dat ik meteen door mijn (favoriete) zeekoetenfoto’s heen ben 
Bedankt voor jullie geduld!
geplaatst op 12 mei 2012 door franka, in de rubriek vogels
helgoland
Ik ben onlangs een lang weekend op Helgoland geweest en probeer sinds mijn terugkeer greep te krijgen op de grote aantallen foto’s die ik daar gemaakt heb. Omdat mij van verschillende kanten nieuwsgierig wordt gevraagd hoe mijn resultaten zijn hier alvast een voorproefje.
Wordt vervolgd!
geplaatst op 11 mei 2012 door franka, in de rubriek vogels
boerenzwaluwen
Ook deze druktemakers zijn weer terug van weggeweest.
Geen idee wat hier op z’n boerenzwaluws wordt geroepen, maar je kunt er allerlei leuke tekstwolkjes bij verzinnen.
Het zijn vogeltjes die garant staan voor wat actie en dat is altijd leuk.
Hoewel zo’n rustig portretje ook fijn kan zijn, vooral als de achtergrond net goed uitpakt. De achtergrondkleur wordt hier veroorzaakt door een rood pannendak. Ook bij de laatste foto vond ik de achtergrondkleuren mooi.
geplaatst op 3 mei 2012 door franka, in de rubriek vogels
ransuil
Dat heb ik nog nooit meegemaakt tijdens mijn ontelbare polderrondjes door Waterland: een jagende ransuil. Hij of zij moet wel hongerige, opgroeiende jongen hebben dat er overdag gejaagd moet worden.
De ogen stonden wel wat lodderig, maar dat is deze nachtactieve uil vergeven. Ik vond het al heel tof dat ik hem vanmiddag een halfuurtje mocht gadeslaan, zomaar langs de dijk.
Waar overigens weinig mooie palen te vinden zijn. Er was weinig hout, meestal nam hij plaats op
plastic zuiltjes of verkeersborden.
Of bovenop dit paaltje, langs het fietspad bovenop de dijk. Passerende fietsers zagen niets, ook al zat de uil op een meter van hun wielen.
Dan opeens een paar feloranje paaltjes. Overblijfsel van Koninginnedag?
Het kleurt wel mooi bij zijn oranje ogen.
Tenslotte in een boom, dat deed wat natuurlijker aan. Misschien was dat in de buurt van het nest. Ik heb de uil bedankt en ben doorgereden.
geplaatst op 1 mei 2012 door franka, in de rubriek vogels
grutto
Geveld door een stevige buikgriep, waar ik maar langzaam van herstel, doe ik even een greep uit het recente archief.
Met griep grijp ik een grutto. Of zoiets.
geplaatst op 29 april 2012 door franka, in de rubriek vogels
oeverloper
Als je stil en laag langs de kant van zo’n plas-dras ligt en dus zo’n beetje opgaat in het landschap, krijg je leuke cadeautjes. Want naast de kleine pleviertjes, waar ik voor gekomen was, landde deze oeverloper op een klein eilandje niet ver bij mij vandaan.
Hoewel ik eerlijk gezegd eerst niet wist dat dit een oeverlopertje was. Ik dacht aan een witgatje (hij heeft toch een wit gatje?), maar bij plaatsing op waarneming.nl bleek het om een oeverloper te gaan. Hoe dan ook een leuke bijvangst.
geplaatst op 24 april 2012 door franka, in de rubriek vogels
baltsbewegingen
Een serietje duetten. Een paar maal leek het erop dat er gepaard ging worden, er werden baltsbewegingen gemaakt. Tenminste, dat heb ik zo geïnterpreteerd. Misschien waren het geen balts- maar schijnbewegingen.
Het ene vogeltje maakte op en neer bouncende bewegingen, zoals ijsvogeltjes doen en waterspreeuwen. Daarop kwam het andere pleviertje snel naderbij en maakte cirkelende bewegingen om het eerste vogeltje.
Maar die maakte zich vervolgens weer uit de voeten. Playing hard to get? Of heb ik het gewoon verkeerd begrepen?
Later gebeurde het nog een keer, weer met dezelfde afloop. Bovendien werd het steeds donkerder en uiteindelijk plensde het van de regen, dus toen ben ik maar opgestapt.
geplaatst op 21 april 2012 door franka, in de rubriek vogels
kleine plevieren
Een prachtig vogeltje, de kleine plevier. En inderdaad behoorlijk klein. Je ziet het zo niet, maar denk aan een vogel ter grootte van een witte kwikstaart, veel groter zijn ze niet. Op de plek waar ik de wintertalingen aantrof zitten ontzettend veel broedvogels, echt een paradijsje voor vogels, vogelaar en fotograaf. Ik heb daar onder andere zo’n 3 paartjes kleine plevier geteld en omdat ik van deze soort nog nooit een goede foto van heb gemaakt besloot ik me daar eens goed op te concentreren.
Sommige vogeltjes leken me een beetje in de rui te zijn.
Ik ben er al een paar dagen mee bezig, met deze kleine, fijne pleviertjes en vandaag was er een paartje zo vriendelijk om wat dichterbij te komen foerageren.
Op de buik liggen, met het statief op de laagste stand, waarvan een poot in het water en je ligt zo’n beetje op ooghoogte met de vogels.
Onafgebroken wordt er gefoerageerd.
Tussendoor wordt er regelmatig even stilgestaan, om te controleren of alles nog veilig is.
Om daarna weer stevig door te lopen.
geplaatst op 20 april 2012 door franka, in de rubriek vogels