Ik ben er nog hoor, dus even een teken van leven. Griepjes voorbij, maar nog wel druk met honderdduizend details in mijn huis. En de eerste plannen voor nieuwe foto’s zijn al weer gemaakt, dus ook op dat gebied binnenkort hopelijk weer wat leuks te zien op deze plek. Dank voor jullie belangstelling en bezoekjes aan mijn site!

Tags: bloemendaal, kust, zee

Veel dank voor jullie meelevende reacties op mijn vorige logje. Hartverwarmend.

Tags: bos, herfst, spanderswoud, vliegenzwammen

Ik ben eigenlijk wel een beetje trots.
Regelmatig stuur ik foto’s in voor de maandelijkse fotowedstrijd van Grasduinen.
Ook voor de jaarwedstrijd had ik ingezonden. Ik ben niet in de prijzen gevallen,
maar kreeg wel een eervolle vermelding in het septembernummer, met onderstaande foto van het Zwanenwater bij zonsopkomst. Bovendien blijkt mijn foto van de visetende grote zilverreiger paginagroot te zijn opgenomen in de Grasduinen Natuuragenda voor 2010 (week 40 - oktober). Als ik zie hoe hoog het niveau is van alle inzendingen vind ik dat ik me niet hoef te schamen

Tags: grasduinen fotowedstrijd, zilverreiger, zwanenwater

Nog een paar impressies van Texel, dat heerlijke waddeneiland waar in miniatuurvorm alle landschapsvormen voorkomen die je in heel Nederland aantreft. En je hebt je er de Slufter, een natuurgebied dat in open verbinding met de zee staat, waardoor er plantjes groeien die goed gedijen in zout water, zoals lamsoor en zeekraal.

In de Geul, waar een lepelaarskolonie zit, stuitten we op deze fazanthen met haar jong. Een adembenemend moment.

Ik sluit af met de wolkenlucht die jullie eerder boven de vuurtoren zagen. Deze foto is genomen vanaf het duin onder de vuurtoren.

Tags: de geul, slufter, texel

Donkere wolken pakken zich samen boven de vuurtoren van Texel. Voor wie vorige week een wolkenlucht miste boven de Groningse grafzerken.

Eerst was er nauwelijks een wolkje aan de lucht, en we beklommen de 6 steile trappen van de toren, om van bovenaf het prachtige eiland te overzien.

Daarna verschenen er schapenwolkjes, als voorbode van de weersverandering.

Tags: texel, vuurtoren

In Flevoland zijn de velden goudgeel gekleurd van het rijpe koren.

Voorzover ik als verstokt asfaltmens heb kunnen nagaan gaat het hier om gerst.

Tussen de korenaren bloeide wilde kamille.

Tags: akkerbouw, flevoland, gerst, graan, koren

Een kievitsboem in Limburg.
Een kievitsbloem is een in Nederland zeer zeldzaam voorkomend bolgewas en deze bloem stond zomaar te pronken voor een van de gastenverblijven van Op Kapittelsbos (klik!).

Op Kapittelsbos is de naam van de plattelandsonderneming van Jackie Smeets en Simon Hamstra in het Leudal, de tuin van Limburg. Ik was daar de afgelopen dagen te gast omdat Jackie foto’s van mij had gebruikt voor het plaatselijke magazine.
Dit was nog maar een ’snuffelverblijf’, ik ga spoedig terug om langer rond te kijken. Er was heel veel te zien, waarvan hier een impressie.

De eerste asperges staken hun kopjes boven de grond uit. Weliswaar een beetje voorgetrokken, men dekt de grond af met plastic (zie achtergrond), maar met het mooie weer van de afgelopen dagen ging het ineens heel snel.

Blauwe bessenteelt, akkers vol met jonge gewassen. Typische streekprodukten zijn onder andere asperges, hazelnoten en blauwe bessen.

Op het erf van Op Kapittelsbos stond een enorme kersenboom te bloesemen. Een overblijfsel uit de tijd dat Jackies vader op zijn gemengde landbouwbedrijf ook fruit teelde. Deze kersenboom staat er al zeker 60 jaar. Het bleek erg moeilijk de boom er in al zijn imposante pracht goed op te krijgen, vandaar dit detail.

Tot slot deze bijzondere koeien, waarvan ik het ras nog niet heb kunnen achterhalen. Ik denk aan Polled Herefords, maar weet dat niet zeker. Een opvallend wollige, krullerige vacht met een witte aalstreep over de helft van de rug. Er liepen in het Leudal veel koeienrassen die je in de rest van Nederland helemaal niet ziet en daar heb ik me als koeienliefhebber natuurlijk aan staan vergapen.

Tags: leudal, limburg, op kapittelsbos

Met deze twee foto’s sluit ik de winterse taferelen rond de dijken van Marken af. De schaatser kwamen we op de terugweg tegen, de wandelaar op de foto hierboven op de heenweg, enkele uren eerder. Hetzelfde stukje dijk, maar wat een verschil in licht en sfeer.
De complete serie kun je hier zien.

Het dooit natuurlijk als een gek en dit soort beelden is inmiddels niet meer te maken, maar ik heb nog zoveel winterfoto’s liggen dat ik er nog maar eentje tegenaan gooi in de serie ‘kruiend ijs’. Deze ijsschotsen leken op golven die midden in hun beweging bevroren waren.
Een bizar gezicht.