Ik ben voorlopig alleen telefonisch bereikbaar. KPN heeft mijn internetverbinding afgesloten, ondanks het feit dat ik een maand lang bezig ben geweest om het te voorkomen en ook nog gewoon intussen per automatische incasso mijn facturen betaal. Weg met KPN dus! Wat een …..firma!
Vandaag heb ik een zogenaamde dongel opgehaald, een mobiel modempje voor 50 euro aangekocht in een KPN-winkel, want dan zou ik volgens de klantenservice weer online zijn. Ze vergaten er bij te zeggen dat Mac-gebruikers ook in dit geval het bos in worden gestuurd. Geen internet en geen e-mail dus.

Ik zit dit berichtje bij de buren te tikken, maar ben zo weer terug in mijn eigen huis en voorlopig volstrekt verstoken van een internetverbinding. Volgens KPN gaat het circa 3 weken duren voor ik weer online ben. Grrr!!!&%*&#@)(!!!

Groeten van Franka

Eindelijk! Ik heb er heel lang op moeten wachten, 12 jaar om precies te zijn, maar nu heb ik dan eindelijk vogeltjes op mijn balkon. Ik woon in een waterrijk nieuwbouwgebied en aan watervogels is er geen gebrek. Er zijn wel een paar groenvoorzieningen, maar die hadden de tijd nodig om te groeien en voldoende beschutting en voedsel te bieden aan de kleinere tuinvogels.

In de afgelopen jaren hoorde ik dat er pimpel- en koolmeesjes en merels in de buurt waren, maar een bezoekje aan mijn balkon brengen zat er niet in. Wat ik ook deed: een nestkastje ophangen, takken en stronken meeslepen om het glas en beton van mijn balkon een beetje te verdoezelen, voedsel aanbieden, er verscheen geen enkel vogeltje.

Sinds een jaar ofzo heb ik gemerkt dat er een kolonie huismussen in het plantsoen verderop is neergestreken. Kennelijk zoeken de mussen uit die groep steeds verder op het eiland naar plekken waar het goed toeven is. Onlangs heb ik een paar boompjes in grote bakken op mijn balkon geplant, in de hoop dat die voldoende beschutting bieden en de laatste drempel wegnemen.

Van de week was het zover. Nadat eerst de groep mussen hier al rondvloog en af en toe bij de buren en heel soms bij mij op de railing neerstreek, kwam dit jonge vrouwtje de zaak nader inspecteren. Welkom! Ik hoop dat ik je vaker mag zien!

Gisteren de regenpakken en kaplaarzen aangetrokken en lekker door wind en regen wezen wandelen in het Twiske. Daar is altijd wel iets te zien, zoals deze hooglanders.

Het was net even tussen twee stortbuien door dat we op de kleine kudde stuitten, dus dat kwam mooi uit.

Stierkalf Sylvian liet zich de wasbeurt van zijn moeder lekker aanleunen.

Tot slot een vuurwerkplaatje. Iedere avond om 22.00 uur stak de brandweer vanaf een ponton in het IJ vuurwerk af. Normaal gesproken houd ik helemaal niet van vuurwerk, maar dit was iedere avond weer spectaculair en betoverend. Gisteravond stroomden de mensen massaal toe om het afsluitende vuurwerk te bewonderen. Maar helaas, het vuurwerk ging letterlijk in rook op. Of het nu kwam door de windrichting of dat er iets anders aan de hand was, na de eerste vuurpijlen ontstond er een gigantische rookwolk rond het ponton, waardoor al het verdere vuurwerk vrijwel volledig aan het zicht werd onttrokken. Dit plaatje dateert dan ook van de eerste avond.

Van het vertrek van de schepen komen geen foto’s, althans niet van mij. Vannacht vertrokken al de Zweedse schepen die voor mijn deur lagen. Dat ging overigens zeer stuntelig, de schipper raakte eerst de stroomunit op de kade voor de woonboten (het ding staat nu helemaal scheef) en schampte vervolgens de schepen die voor hem lagen ettelijke keren bij het ‘uitparkeren’. Degene die aan het roer stond zal wel peentjes hebben staan zweten. Of hadden de Zweden te diep in het glaasje gekeken?

Hoe dan ook: momenteel stormt en regent het dat het een lieve lust is en de overige schepen vertrekken hier met stille trom, zonder dat ik me op de kade met camera en al laat wegblazen.
Al met al ben ik (en vele bewoners hier met mij) eerlijk gezegd blij dat het allemaal weer voorbij is. Sail ontaard steeds meer in een enorm grote kermis die 5 dagen lang onontkoombaar voor je deur bezig is een gigantische hoeveelheid herrie, stank en andere overlast te veroorzaken.

The End.

De koningin kwam ook nog even langs gistermiddag.

Het was wel erg druk om haar heen. Het was dat we wisten dat De Groene Draeck langs zou komen, anders was het koninklijk gezelschap volledig opgegaan in de heksenketel van Sail.

Hé, Willem-Alexander zwaait naar me!

Ook Máxima was van de partij. Schijnbaar onvermoeibaar zwaaiend en lachend. Wat een baan, zeg. Wel een goedbetaalde baan, dat dan weer wel.

Beatrix bewondert het uitzicht op het Java eiland. Die zou hier misschien ook best willen wonen, lekker rustig en anoniem.

Een matroos van de Shabab Oman.

Een kijkje in het kombuis van de Gladan.

Een officier van de Amerigo Vespucci.

Voorbereiding van de matrozen van de Shabab Oman op een klimtraining in de masten.

O, je hebt me in de gaten?

Het boegbeeld van de Shabab Oman.

De oogst van de tweede dag, gemaakt tijdens een avondwandeling. Hierboven de Sedov.

Het contrast tussen het heel oude en het heel nieuwe.

De Kruzenshtern.

Tot slot de Mir, met op de achtergrond de kop van het Java eiland.

Een greep uit de oogst van de openingsdag.
Stoere jongens en meisjes van de Thor Heyerdahl uit Duitsland binden bij het vallen van de avond de zeilen vast.

Een vrouwelijke matroos aan boord van de Gladan, het schip dat samen met zusterschip Falken pal voor mijn deur ligt. Beide schepen zijn Zweeds.

Voetentaal…

Aankomst van de Amerigo Vespucci (Italie).

Het afmeren van de Amerigo Vespucci is bijna voltooid.

Even de laatste plaatsingsachterstand wegwerken, dan ben ik helemaal ’schoon’ en klaar voor Sail 2010, dat hier komende donderdag van start gaat.

Een beetje erg veel ijsvogelportretten wellicht, ik heb geprobeerd de mooiste te selecteren, dan zijn ze meteen gearchiveerd.

Soms zie je op bepaalde fora dit soort foto’s. Ik maakte de foto onopzettelijk, ik had gewoon de verkeerde sluitertijd voor de poetbeweging die deze ijsvogelvrouw met haar kop maakte. Voor wie het maar niks vindt: hieronder een gewone foto. Het vrouwtje miste haar nageltjes. De teentjes zijn helemaal kaal.