Van de week werd ik benaderd door weblogger Ko van Dijk (klik). Hij was bij toeval op mijn site terecht gekomen en liet me weten onder de indruk te zijn van wat hij zag. Op zijn weblog staat nu een lovend artikel (klik) te lezen over mij en mijn foto’s. Veel dank aan Ko van Dijk!

Toen Ko me belde voor een telefonisch interview sprak ik met hem over het raadselachtige fenomeen dat mijn bezoekersstatistieken een stijgende curve vertonen - de laatste maanden rond de 180 unieke bezoekers per dag - terwijl het aantal reacties op mijn weblog daalt.
Volgens Ko moet ik meer gaan schrijven, daarmee zou ik meer reacties genereren. Nu vind ik het leuk om te schrijven, sterker nog, ik verbeeld me dat ik dat ook goed kan, maar mijn ervaring is dat als ik hier op mijn weblog een verhaaltje schrijf, mensen eerder af- dan aanhaken. Bij mij wordt daardoor de indruk gewekt dat het mijn bezoekers meer gaat om het plaatje dan het praatje.

Daarom maar weer eens een kleine enquete: stellen mijn bezoekers het op prijs als ik meer uit de doeken doe over hoe mijn foto’s tot stand komen? Omstandigheden, locaties, exif. Zal dat leiden tot meer reacties? Of zal het aantal bezoekers blijven stijgen omdat er meer informatie te lezen valt, terwijl dat zich niet vertaalt naar meer reacties? Die ik uiteraard zeer op prijs stel.

Soms denk ik erover om mijn weblog meer een discussieplatform te laten worden over natuurfotografie. Wat maakt een foto tot een goede foto? Hoe bereik je dat? Kun je werken met objectieve criteria om een foto te beoordelen, of is het uiteindelijk toch een subjectieve zaak?

Lieve, gewaardeerde bezoekers: laat svp een reactie achter, laat me weten wat jullie vinden!
Bij voorbaat dank,
Franka

Tags: donna nook 2010, grijze zeehond, ko van dijk vertelt, natuurfotografie, webloggen

Van de week een paar middagen doorgebracht in de Arkemheense polder. Dinsdag lag daar nog een dik pak sneeuw, donderdag niet meer. Vandaag weer wel, als ik naar buiten kijk.
Toen ik dinsdag over de beijsde landweggetjes reed zag ik deze buizerd op een paaltje zitten. Hij fixeerde een muis, vloog op, sloeg het kleine beestje en peuzelde hem op.
Een muis slaan, die uitdrukking kreeg opeens veel meer betekenis, toen ik de roofvogel met zijn dodelijke klauwen in de sneeuw zag hakken.
Het blauw op de achtergrond is een bevroren sloot.

Tags: arkemheen, buizerd, winter 2010

Zonneschijn en sneeuw, met daarbij een harde oostenwind. Deze jonge zeehond sloot zijn ogen voor stuif en sneeuw.

Tags: donna nook 2010, grijze zeehond

Een middelste zaagbek man (l) met op de rug gezien een kuifeend vrouw.

Een grote zaagbek man.

Een grote zaagbek vrouw,

en nog een vrouwtje grote zaagbek.

Hieronder nog een kuifeend, maar dan een mannetje.

Tags: arkemheen, eendensoorten, grote zaagbek, kuifeend, middelste zaagbek

Verbazingwekkend, hoeveel eendensoorten er zijn. Het nonnetje is wel erg fraai.
Hierboven een mannelijk exemplaar.

Een dit is nonnetje vrouw. Een heel klein en fijn eendje.

Een beetje een rommelige foto, maar hij laat mooi zien hoe klein die nonnetjes zijn. Op de achtergrond een gewone wilde eend man, op de voorgrond twee vrouwelijke nonnetjes.

Tags: arkemheen, eendensoorten, nonnetjes

Tags: zwarte mees

Een velduil in Zeeland. Tot 2 x toe heb ik me geschaard in de fotografenrij om het mooie beest op de foto te zetten, tot 2 x toe lukte het niet goed. Bovenstaande foto is het beste resultaat. Na de tweede poging besloot ik voor de zoveelste keer dat het toch echt niet mijn ding is: heel ver rijden om een soort te scoren, samen met heel veel anderen.

Tags: velduil, zeeland

Een paar van de weinige actiemomenten die ik heb kunnen vastleggen. Voor de rest was het weer zo slecht dat er van vechten en paren niks terecht kwam.

Tags: donna nook 2010, grijze zeehonden

De vogels die ik nu plaats lagen nog op de plank van een poosje terug.

Tags: boomklever

In stuif en sneeuw.

Tags: donna nook 2010, grijze zeehond