bar en boos
Een jonge zeehond probeert zich af te wenden van het gemene, geselende stuifzand. Zand kruipt overal in, in je ogen, in je neusgaten, in je mond.
Ik bekijk de foto’s die ik afgelopen januari in Donna Nook maakte met stijgende verbazing. Wat hebben we daar onder ongelooflijk barre omstandigheden staan werken. Wel heel stoer dat ik pas bij de auto ontdekte hoe ik er zelf aan toe was, maar hoe is het mogelijk dat mijn apparatuur het niet opgaf?
geplaatst op 1 February 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
3 reacties op bar en boos
February 1st, 2010 at 11:21 am
daar verbaasde ik mij al een hele tijd over Franka!
February 2nd, 2010 at 1:41 pm
Krijg het al koud als ik er naar kijk.
ja en als je lens klinkt als een pepermolen dan verbaasd mij dat inderdaad dat het nog werkt, Maar NIKON he, dat werkt altijd
February 6th, 2010 at 1:51 pm
Fantastische sfeerplaat, krijg het er koud van