natura artis magistra - de natuur is de leermeesteres van de kunst

Daar moest ik aan denken toen ik in de zomer van 2008 voor het eerst Museum Insel Hombroich bezocht, in de buurt van Düsseldorf. 

Insel Hombroich is een museum in de openlucht en bestaat uit meerdere delen. Op de eerste plaats een parkachtig landschap met her en der verspreide tentoonstellingsgebouwen, met moderne en hedendaagse kunst. Beeldhouwer Erwin Heerich ontwierp een aantal van de tentoonstellingpaviljoens, die dus kunstwerken op zichzelf zijn.
 

In geen van die paviljoens wordt gebruik gemaakt van kunstlicht. De deuren staan wijd open en samen met grote ramen laten ze het daglicht binnenstromen. In de winter, als het vroeg donker wordt, sluit het museum eenvoudig eerder de deuren. Hier geen klimaatbeheersing of gedempt licht om de kunstwerken zo goed mogelijk te conserveren.

Nog een bijzonderheid is dat werken uit verschillende stijlperiodes en culturen zonder verdere uitleg met elkaar worden geconfronteerd. Als bezoeker word je daardoor genoopt de kunst op een intuïtieve manier op je in te laten werken, zonder afgeleid te worden door kunstenaarsnamen, titels en jaartallen.

 
Je komt als kijker ogen tekort: kunst aan de wand, objecten in de ruimte, lijnen, structuren, licht, architectuur, beeldende kunst binnen, beeldende kunst buiten en natuurlijk alom de natuur.

Tijs Goldschmidt, een schrijver en bioloog wiens werk ik bewonder, schrijft in zijn boek Kloten van de engel: “Op Insel Hombroich is nauwelijks plaats voor wat de eilandbaron ooit ‘mannelijkheid’ noemde. Dat associeert hij met geweld en daar heeft hij een afkeer van.” En zo is het maar net, op dit kunsteiland ervaar je vredige rust en schoonheid.

 
Meer foto’s van mijn bezoek aan Insel Hombroich zijn te vinden in mijn portfolio onder varia.