Posts Tagged ‘grijze zeehond’
zandstorm
geplaatst op March 15 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
relaxen
geplaatst op March 7 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
silhouet
geplaatst op February 20 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
sneeuw en zeehonden
geplaatst op February 16 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
Sneeuw op het strand, dat blijft niet lang liggen. Het zoute zand werkt als pekel en je zag de sneeuw in een mum van tijd weer verdwijnen zodra het ophield met sneeuwen. Hier een paar momenten van een sneeuwbui en het effect daarvan op dit jonge zeehondje en het strand.
close-ups
geplaatst op February 7 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
Drie close-ups van jonge zeehondjes. Ik heb in januari weinig van dit soort foto’s gemaakt, omdat het weer het meestal niet toeliet om laag bij de grond te gaan: je kreeg dan de volle laag in de vorm van stuifzand, sneeuw en andere neerslag in je lens en in je ogen.
Ik heb de exif van de foto’s weer in de mouse-over verwerkt. Verdere uitleg overbodig, behalve misschien dat deze jonge zeehondjes in november nog een wit bontvelletje hadden dat nog niet waterdicht was. Een paar maanden later zijn ze grijs en is hun jasje waterdicht.
bar en boos
geplaatst op February 1 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
Een jonge zeehond probeert zich af te wenden van het gemene, geselende stuifzand. Zand kruipt overal in, in je ogen, in je neusgaten, in je mond.
Ik bekijk de foto’s die ik afgelopen januari in Donna Nook maakte met stijgende verbazing. Wat hebben we daar onder ongelooflijk barre omstandigheden staan werken. Wel heel stoer dat ik pas bij de auto ontdekte hoe ik er zelf aan toe was, maar hoe is het mogelijk dat mijn apparatuur het niet opgaf?
artikel
geplaatst op January 31 2010 door franka, in de rubriek varia, zeehonden
Van de week werd ik benaderd door weblogger Ko van Dijk (klik). Hij was bij toeval op mijn site terecht gekomen en liet me weten onder de indruk te zijn van wat hij zag. Op zijn weblog staat nu een lovend artikel (klik) te lezen over mij en mijn foto’s. Veel dank aan Ko van Dijk!
Toen Ko me belde voor een telefonisch interview sprak ik met hem over het raadselachtige fenomeen dat mijn bezoekersstatistieken een stijgende curve vertonen - de laatste maanden rond de 180 unieke bezoekers per dag - terwijl het aantal reacties op mijn weblog daalt.
Volgens Ko moet ik meer gaan schrijven, daarmee zou ik meer reacties genereren. Nu vind ik het leuk om te schrijven, sterker nog, ik verbeeld me dat ik dat ook goed kan, maar mijn ervaring is dat als ik hier op mijn weblog een verhaaltje schrijf, mensen eerder af- dan aanhaken. Bij mij wordt daardoor de indruk gewekt dat het mijn bezoekers meer gaat om het plaatje dan het praatje.
Daarom maar weer eens een kleine enquete: stellen mijn bezoekers het op prijs als ik meer uit de doeken doe over hoe mijn foto’s tot stand komen? Omstandigheden, locaties, exif. Zal dat leiden tot meer reacties? Of zal het aantal bezoekers blijven stijgen omdat er meer informatie te lezen valt, terwijl dat zich niet vertaalt naar meer reacties? Die ik uiteraard zeer op prijs stel.
Soms denk ik erover om mijn weblog meer een discussieplatform te laten worden over natuurfotografie. Wat maakt een foto tot een goede foto? Hoe bereik je dat? Kun je werken met objectieve criteria om een foto te beoordelen, of is het uiteindelijk toch een subjectieve zaak?
Lieve, gewaardeerde bezoekers: laat svp een reactie achter, laat me weten wat jullie vinden!
Bij voorbaat dank,
Franka
raar weer
geplaatst op January 28 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
Zonneschijn en sneeuw, met daarbij een harde oostenwind. Deze jonge zeehond sloot zijn ogen voor stuif en sneeuw.
sneeuw
geplaatst op January 18 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
tegenlicht
geplaatst op January 15 2010 door franka, in de rubriek zeehonden
Aan deze foto zit een verhaaltje vast.
Ik was bezig met mijn peperdure spulletjes een opstelling te maken bij de branding in de hoop daar wat actie tussen vechtende mannetjes te kunnen vastleggen, toen ik bedacht dat het handig zou zijn om mijn hoekzoeker erbij te gebruiken. De rugzakken stonden een stuk naar achteren, in verband met het opkomende tij, dus ik liep terug om de hoekzoeker uit mijn tas te halen.
Toen ik daar aankwam zag ik deze zeehond heel mooi in het tegenlicht voorbijkomen, maar mijn spiegel stond dus vijftig meter verderop. Wel had ik mijn oude Sony in de rugzak gestopt om teamfoto’s te kunnen maken. My first Sony, mijn eerste digitale camera. 5 Megapixels en de stand op de kleinste jpegjes. Ik rukte hem uit mijn rugzak en nam deze foto. Klein formaat en er valt aan die DSC-T1 niks in te stellen, dus het is zoals het is. Het resultaat valt mij niet tegen, het is de meest artistieke foto die ik het afgelopen weekend in Donna Nook heb gemaakt 
Omdat ik weer eens zit te twijfelen plaats ik de foto in twee versies: kleur en zwart-wit. In kleur zie je die mooie warme kleur van het zand, maar het tegenlicht en de compositie nodigen ook wel uit tot een grafische zwart-wit benadering. Wat vinden jullie ervan en vooral: waarom?
